خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

598

نهج البلاغة ( فارسى )

و جانشين پيغمبران او مى باشد ( 23 ) پس امام عليه السّلام فرمود : ( 23 ) اى مردم ، من بشما پندهايى دادم كه پيغمبران امّتهاى خود را به آنها پند دادند ، و آنچه را ( از مماشات و مهربانى ) با شما بجا آوردم كه اوصياء به آنهائى كه بعد از پيغمبران بودند رفتار كردند ، و شما را به تازيانهء ( نصيحت و اندرز ) خود ادب نمودم به راه راست نيامديد ، و شما را بوسيلهء ترسانيدنيها ( به راه حقّ ) سوق دادم اجتماع ننموديد ( پيروى من نكرديد ) ( 24 ) اجرتان با خدا آيا پيشوايى غير از مرا منتظريد كه شما را به راه آورده ارشاد نمايد ( 25 ) آگاه باشيد پشت كرد از دنيا آنچه رو آورده بود ، و رو آورد از آن آنچه پشت كرده بود ( بر اثر پيروى نكردن امام بحقّ نيكى دنيا پشت نمود و بدى آن يعنى كردار زمان جاهليّت پديدار گرديد ) و بندگان نيكوكار خدا عازم كوچ كردن ( رفتن از دنيا ) شدند ، و كمى دنيا را كه بقايى ندارد به بسيارى آخرت كه فانى نمى گردد فروختند ( تبديل نمودند ، و از غمّ و اندوه آن رهيدند ، منظور حضرت از اين جمله گويا خبر دادن از شهادت خود مى باشد ) ( 26 ) چه زيان بردند برادران ( همكيشان ) ما كه خونهاشان در جنگ صفّين ريخته شد از اينكه امروز زنده نيستند تا غصهّ‌ها به خود راه داده آب تيره بياشامند ( سختى اين روزگار را ببينند ، خلاصه خوشا حال آنان كه از جهان رفتند و چنين روز را نديدند ) سوگند به خدا ( رحمت ) خدا را در يافتند ، خداوند هم مزدهاشان را عطاء فرمود و آنها را بعد از خوف و ترس ( در دنيا ) در سراى امن جدا داد ، ( 27 ) كجايند برادران من كه در راه حقّ سوار شده و براستى و درستى ( عمر بپايان رسانده ) گذشتند ، كجا است عمّار ( ابن ياسر كه در سنّ بيش از نود سال در صفّين شهيد شد ) و كجا است ( ابو الهيثم مالك ) ابن تيهان ، و كجا است ذو الشّهادتين ( ابو عمارة خزيمة ابن ثابت الأنصارىّ كه پيغمبر اكرم